Moja ulubiona gra komputerowa.

Minelo juz troche czasu od kad znalazlam Chuzzle w internecie. W ciagu kolejnych dni jeszcze pare razy zdarzylo mi sie zapomniec o calym swiecie i grac az do przyjscia mamy do domu. Nigdy jednak nie udalo jej sie mnie na tym przylapac. Mam z tego powodu male wyrzuty sumienia, ale jak tu sie oprzec Chuzzla. mójurlop szybko minal i wnet byl czas wrócic do szkoly. I jakos problem sam sie rozwiazal. Dzisiaj równiez bardzo lubie pograc sobie w Chuzzle, ale jednakowoz nie przesaduje nad nimi calego dnia. Wiekszosc czasu spedzam na nauce i wypadach z kolezankami. Tylko podczas weekendowych wieczorów zapominam o wszystkim i gram. Osobiscie twierdze bowiem, ze nalogowe granie na komputerze nie przynosi czlowiekowi zadnych korzysci. Pozera tylko jego czas, któy mozna by bylo wykorzystac na cos zupelnie innego. Chuzzle dla mnie staly sie takim malym treningiem mózgu. Trzeba bowiem w nich szybko myslec, zauwazac i odpowiednio reagowac. Wszystko to poprawia sprawnosc moich szarych komórek mózgowych.

Po tym strasznie krókim dniu, bylam strasznie zmeczona. No nie mozna sie dziwic. Dla osoby, która nie jest jakims wielkim maniakiem komputerowym, siedzenie przed komputerem caly dzien prawie bez przerwy jest strasznie meczace. Nie wspomne juz o moich biednych oczach, które byly czerwoniutki, bolalo i nieustannie, bez mojej woli kapaly mi z nich lzy. Moglam sie tego spodziewac, ale w sumie to nie do konca moja wina. Ja nie palnowala spedzic calego dnia przed kompem. Jakos samo tak wyszlo. Zapomnialam tez, ze mialam przepisac kilka zeszytów, które na zajutrz przyszla odebrac Karolina. Musialam wiec nastepnego dnia wstac bardzo wczesnie, mimo tego, ze chetnie bym sobie pospala jeszcze. Ale nie mialam wyboru. Musialam szybko przepisac cala ta sterte notatek. To prawdziwy horror. Postanowilam przy tym, iz nie dam sie juz tak wkrecic. Szczególnie wtedy, gdy czekaja na mnie jakies obowiazki. Najpierw ewentualnie troszke pogram, a potem szybko zrobie to co jest do zrobienia, a potem moge znowu zagrac.